Ga naar hoofdinhoud

Doodlopende vakjes

buren werkt nu voor één vakje. Om iets over het hele doolhof te zeggen, moet je elk vakje langs, en dan heb je bij elk vakje zijn rij en zijn kolom nodig. Daarvoor loop je over de nummers van de rijen en kolommen, in plaats van over de rijen en de tekens zelf, zoals bij het tellen van de muren.

Voorspel​

doolhof = [
    "S.#",
    ".##",
    "..E",
]
for rij in range(len(doolhof)):
    print(rij, doolhof[rij])

Wat print dit programma?

Antwoord
0 S.#
1 .##
2 ..E

len(doolhof) is 3, en range(3) geeft 0, 1 en 2: precies de nummers van de rijen.

Zo werkt het​

Nieuw is range(len(doolhof)). len(doolhof) is het aantal rijen, en range maakt daar de nummers van: 0, 1, 2, 3 en 4 bij een doolhof van vijf rijen. Met een tweede loop daarbinnen, over range(len(doolhof[0])), kom je bij elke kolom van die rij. Zo heb je in de binnenste loop elk vakje (rij, kolom), en dat kun je aan buren geven.

Met for regel in doolhof kreeg je de rij zelf, maar niet zijn nummer. Een robot moet weten wáár hij staat, dus hier heb je de nummers nodig.

Onderzoek​

  1. Draai de code. Hoeveel vrije vakjes heeft het doolhof?
  2. Zet in de binnenste loop, boven de if, print(rij, kolom). In welke volgorde komen de vakjes langs?
  3. Haal die print weg, en schrijf in de tweede loop len(doolhof) in plaats van len(doolhof[0]). Hoeveel vrije vakjes telt hij nu? Waarom?
Python
Code-omgeving wordt voorbereid…
Antwoorden
  1. 21: het doolhof heeft 5 keer 6 is 30 vakjes, en daarvan zijn er 9 een muur.
  2. Rij voor rij, en in elke rij van links naar rechts: 0 0, 0 1, tot en met 0 5, dan 1 0, en zo verder tot 4 5.
    1. len(doolhof) is 5, dus de kolommen lopen maar van 0 tot en met 4. De laatste kolom slaat hij over, en daar staan 4 vrije vakjes. Python geeft geen fout, dus zo'n vergissing zie je alleen aan het getal.

Opdracht: doodlopende vakjes​

Een vakje met maar één buur is doodlopend: je kunt er alleen terug. Schrijf een functie doodlopend() die een lijst geeft met alle doodlopende vakjes. Voor het doolhof van de editor is dat [(0, 0), (3, 0), (3, 5)].

Begin klein, en breid de code stap voor stap uit:

  1. Draai de code: hij kijkt alleen naar het vakje (0, 0).
  2. Zet de if in twee loops: for rij in range(len(doolhof)): en daarin for kolom in range(len(doolhof[0])):. Maak in de binnenste loop vakje = (rij, kolom), en haal de regel vakje = (0, 0) weg. Nu print hij elk doodlopend vakje.
  3. Sla de muren over: zet in de if met and een tweede voorwaarde, dat het vakje geen # is. In dit doolhof verandert de uitvoer niet, maar in een ander doolhof kan een muur ook precies één vrij vakje naast zich hebben.
  4. Maak er een functie doodlopend() van, die de vakjes in een lijst teruggeeft in plaats van ze te printen.

buren staat klaar in de verborgen code onder de editor. In de editor staan het doolhof en één if.

Python
Code-omgeving wordt voorbereid…
Tip

Print hij nog steeds alleen (0, 0)? Dan staat er nog een regel die vakje steeds op (0, 0) zet. Voor de lijst in stap 4 begin je vóór de loops met lijst = [], en zet je de return na de loops.

Antwoord

Dit vervangt alles onder het doolhof in de editor:

def doodlopend():
    lijst = []
    for rij in range(len(doolhof)):
        for kolom in range(len(doolhof[0])):
            if doolhof[rij][kolom] != "#" and len(buren((rij, kolom))) == 1:
                lijst.append((rij, kolom))
    return lijst

print(doodlopend())   # [(0, 0), (3, 0), (3, 5)]

De start telt ook mee: daar kun je maar één kant op. (3, 5) ligt naast de uitgang, en (3, 0) ligt aan het eind van een korte gang links.

Door naar je eigen doolhof.